Tradycyjne haiku zawsze były mocno związane z naturą. Pory roku stanowiły dla poetów doskonałe tło dla utworu, pozwalały lepiej pokierować wyobraźnią odbiorcy. Właśnie, dlatego wprowadzono do wierszy element nazywający się kigo. To po prostu słowo lub wyrażenie związane z jakąś konkretną porą roku. Każda z nich wprowadza czytelnika w specyficzny, niepowtarzalny nastrój.
Kigo wskazuje porę roku bardzo wyraźne, poprzez użycie jej nazwy (np. “letni upał”), mniej wyraźnie (np. “opadające liście”) lub bardzo subtelnie, poprzez opisanie charakterystycznego dla danej pory roku koloru, zapachu, smaku, rośliny. Można też odwołać się do jakiegoś święta, wydarzenia (“święto zmarłych” to głęboka jesień, “walentynki” to wiosna itp.).
Rola kigo nie ogranicza się jedynie do sugerowania pory roku w której haiku zostało napisane. Niejednokrotnie odzwierciedla także emocje, uczucia, okres życia.

Też spróbowałam. Oto moje pierwsze kigo:

śnieżna zawieja
zamrożone uczucia
wiosną odtają


Comments

Kigo — No Comments

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *